Blog
Vrede
21-09-2026
Ik ben 25 jaar na de oorlog geboren. Voor zover ik weet was toen alle zichbare schade wel hersteld. Ik kan me tenminste niet herinneren dat ik kogelgaten of kapot geschoten huizen heb gezien in mijn jeugd. Maar oorlogsschade was er natuurlijk wel. Deze zit in de generatie boven mij. In mijn ouders, en in iedereen die de oorlog van dichtbij heeft meegemaakt. De oorlog heeft hen gevormd of in ieder geval getekend.
Vandaag is de Dag van de Vrede. Voor wat het waard is. Want als ik om me heen kijk zie ik vooral veel onvrede. De krantenkoppen van vandaag geven ook veelal hetzelfde beeld. De Volkskrant schrijft over afnemende tolerantie tegenover homoseksualiteit, de Telegraaf over de veldslag op het Malieveld en Trouw schrijft over de opkomst van extreemrechts in Duitsland. Allemaal zaken die niet bepaald bijdragen aan wereldvrede.
Gaza, Oekraïne, Iran en nog veel meer plekken; de wereld staat in brand. En het gros van de wereldleiders is niet bepaald bezig met blussen.
Volgens mij dragen we er echter allemaal aan bij door extreemrechts ruimte te geven, door influencers die de manosphere verheerlijken een podium te geven, maar vooral door opzij te kijken of onze kop in het zand te steken. Oorlog begint volgens mij nooit van de ene op de andere dag. Oorlog buiten begint bij iemand binnen. Het begint met boosheid om iets wat je niet hebt dat je graag wilt, of iets wat je hebt dat je niet graag wilt. Met een oordeel over anderen. Wij tegen "de ander", blank tegen zwart, rijk tegen arm.
Als ik iets heb geleerd in het leven is het wel verdraagzaamheid. Niet dat ik zonder oordeel ben, maar ik ben me er bewust van en probeer het zoveel mogelijk buiten me te houden. Alles en iedereen mag er zijn. En daarmee begint vrede in mezelf. En volgens mij is dat de eerste stap naar wereldvrede.
Vandaag is de Dag van de Vrede. Voor wat het waard is. Want als ik om me heen kijk zie ik vooral veel onvrede. De krantenkoppen van vandaag geven ook veelal hetzelfde beeld. De Volkskrant schrijft over afnemende tolerantie tegenover homoseksualiteit, de Telegraaf over de veldslag op het Malieveld en Trouw schrijft over de opkomst van extreemrechts in Duitsland. Allemaal zaken die niet bepaald bijdragen aan wereldvrede.
Gaza, Oekraïne, Iran en nog veel meer plekken; de wereld staat in brand. En het gros van de wereldleiders is niet bepaald bezig met blussen.
Volgens mij dragen we er echter allemaal aan bij door extreemrechts ruimte te geven, door influencers die de manosphere verheerlijken een podium te geven, maar vooral door opzij te kijken of onze kop in het zand te steken. Oorlog begint volgens mij nooit van de ene op de andere dag. Oorlog buiten begint bij iemand binnen. Het begint met boosheid om iets wat je niet hebt dat je graag wilt, of iets wat je hebt dat je niet graag wilt. Met een oordeel over anderen. Wij tegen "de ander", blank tegen zwart, rijk tegen arm.
Als ik iets heb geleerd in het leven is het wel verdraagzaamheid. Niet dat ik zonder oordeel ben, maar ik ben me er bewust van en probeer het zoveel mogelijk buiten me te houden. Alles en iedereen mag er zijn. En daarmee begint vrede in mezelf. En volgens mij is dat de eerste stap naar wereldvrede.
Bekeken: 99, Reacties: 5
Reacties
reageren
21 september 2026, 11:16 uur
Marije
Dankjewel Marcel ik heb de oorlogsschade aan mijn ouders gezien gehoord en gevoeld
Ik heb de oorlogsschade gezien gehoord en gevoeld bij mijn schoonouders
Molukkers die gevochten hebben in t KNIL
Zichtbare schade zoals littekens maar nog meer de littekens op hun ziel
Deze zijn doorgegeven aan hun kinderen en kleinkinderen een intergenerationeel trauma
Daar gaan we mee om zodat deze trauma's een plekje krijgen en er rust en vrede is in hun bestaan
Als iets ons heeft geleerd dan is t dat geweld niks oplost
Het begint altijd bij jezelf
Ik gun iedereen rust en vrede in hun leven
In welke vorm dan ook
Ik heb de oorlogsschade gezien gehoord en gevoeld bij mijn schoonouders
Molukkers die gevochten hebben in t KNIL
Zichtbare schade zoals littekens maar nog meer de littekens op hun ziel
Deze zijn doorgegeven aan hun kinderen en kleinkinderen een intergenerationeel trauma
Daar gaan we mee om zodat deze trauma's een plekje krijgen en er rust en vrede is in hun bestaan
Als iets ons heeft geleerd dan is t dat geweld niks oplost
Het begint altijd bij jezelf
Ik gun iedereen rust en vrede in hun leven
In welke vorm dan ook
reageren
21 september 2026, 12:36 uur
Karin
Niets aan toe te voegen.
Op mijn voordeur hangt een poster van VluchtelingenWerk. Diezelfde poster, waar enkel 'samen leven' op staat, was een aanleiding in oa Engelen om stenen te gooien en huizen te bekladden. Juist daarom, hang ik deze op. Ik kijk niet meer stilzwijgend toe.
Zoals we vroeger al leerden: 'Een betere wereld begint bij jezelf '.
Op mijn voordeur hangt een poster van VluchtelingenWerk. Diezelfde poster, waar enkel 'samen leven' op staat, was een aanleiding in oa Engelen om stenen te gooien en huizen te bekladden. Juist daarom, hang ik deze op. Ik kijk niet meer stilzwijgend toe.
Zoals we vroeger al leerden: 'Een betere wereld begint bij jezelf '.
reageren
21 september 2026, 19:20 uur
Mariëlle
Marcel, verwoord, sluit me er volledig bij aan...
reageren
21 september 2026, 21:01 uur
gerrit
juist marcel. iedereen mag er zijn.
reageren
21 september 2026, 23:03 uur
Daan
Yep!
reageren